Më pranë mes seksit dhe dashurisë
Premiera u dha të martën dhe të mërkurën në Teatrin e Prishtinës
Batuta ekstreme pr seksin, dashuri e kombinuar mes dy ifteve dhe xhelozi t munguar, prcillnin katr aktor, nprmjet nj skenografie t varfr, por mjaft modeste dhe funksionale. Bhet fjal pr shfaqjen “M pran” t autorit Patrick Marber dhe n regji t Kushtrim Koliqit, e cila u dha premier t martn mbrma n skenn e Teatrit Kombtar t Prishtins. Tema e veprs ishte paksa intime, individuale, n t ciln shum njerz valviten dhe asnjher nuk e shprehin publikisht, thjesht egoja fillon t humb pushtetin nga Idi dhe kjo dukshm sht vrejtur tek aktorja Gresa Pallaska, e cila interpretonte personazhin me emrin Alis. Alis sht nj “Striptizere” e ardhur nga Nju Jorku n Londr dhe ajo ndeshet me nj gazetar t dshtuar, i cili ka ambicie t bhet shkrimtar. Ai quhet Dan dhe interpretohet nga aktori Besart Sllamniku. Absurdi mes dialogve t ktyre dy personazheve sht jasht mase i pranishm. Tradhtia reale zbardhet shum thjesht pa ndonj stanjim ose t ardhme t planifikuar t personazhit, ndjenjat dominojn pa fije egoje dhe kjo vrehet kur Alisa me nj prshkrim poetik rrfen tradhtin e saj me nj burr tjetr. Madje, ajo fillon edhe t tregoj shfryrjen e saj seksuale me partnerin tjetr para syve t burrit, pikrisht ktu sht edhe ai absurdi kulminant i ktyre dy personazheve dramatike, nga t cilt shprthen komedia. Do veoja aktoren Pallaska, e cila e bri rolin t besueshm, ka arritur t’i shmanget vetes, e t kaloj n nj lkur krejtsisht tjetr, duke u bindur nga udhzimet e dramaturgut dhe konceptit regjisorial. Pr konceptin regjisorial nuk ishte dika e veant, kishte nj freski, tepr e thjesht, pamjet nuk ishin statike, bhej ndrrim i shpejt i tyre. Kishte lvizje t motivuara estetike dhe t pranuara.
Tradhtin autori i veprs na e paraqet si dika t zakonshme, dika q ekziston tek secili person, por nuk shfaqet publikisht, vetm n fshehtsi veprohet. Por fshehtsin, ktu, ai e demaskon dhe e saktson, kjo sht pikrisht fuqia e fjalve t veprs. Tradhtia nuk na paraqitet si dika e keqe, por nevoj dhe shfryrje ndjenjash, urdhr ndjenjash dhe m sakt tradhtia ekziston tek do krijes.
Ndrkaq, gjithher bukuria nuk e fiton betejn e ashpr t dashuris dhe kjo vrehet mes personazhit Dan dhe Ana (Arta Selimi), e cila nuk ka bukurin e Alis, mirpo profesioni i saj prej fotografeje sht tejet joshs pr Danin dhe arrin t’i zgjoj ndjenjat e tij m t sinqerta engjllore, nga t cilat ai pushtohet trsisht. Ana nevrikos burrin e saj, n momentin kur fillon t zbuloj se ndjenjat e saj i prkasin nj personi tjetr dhe ai sht Dan. Madje, momenti kulminat sht edhe kur ajo i prgjigjet pyetjes s shtruar nga burri, se a ka masturbuar ndonjher pr Danin. Prgjigjja e saj sht shum e thjesht: “Po” disi, kt tradhti vizive burri saj e prpin shum thjesht.
Burri i saj sht nj personazh mjaft trheqs, por n veanti komik, quhet Larri (Astrit Kabashi), doktor nga qyteti dhe ai dashurohet me Ann, me t ciln fillojn nj lidhje me nj fillim t pasionuar. Kabashi ka
nj dirigjim t suksesshm t vetes n sken, lvizjet e tij skenike, interpretimi i natyrshm i tekstit, raportet mes partnerve ishin n nivel. Por, n prgjithsi cili ishte mesazhi kryesor i shfaqjes, ka prmbante n esenc? Seksin vulgar, i cili prmes batutave shprehet dhe vazhdimisht prsritet, bhet m shum si interpretim e jo si shfryrje fizike, seksi ktu na vjen si dika e bukur e mbl, ose si nj prfitim ekonomik dhe kjo shfaqet prmes personazhit t Ans dhe prap se prap ajo n esenc ka ndjenja t sinqerta dashurie sepse sht njeri e jo makin e shfryrjes. Por, n subjekt t personazheve nuk mungon hakmarrja, urrejtja dhe vetmia.