Më shumë shpërdorim, mashtrim dhe abuzim
“The New York Times”
Kongresmeni Henry Waxman së fundmi ka ngritur një sërë pyetjesh për të cilat ne do të dëshironim një përgjigje: “Si mundi një kompani që kishte president një 21-vjeçar dhe zv.president një masazhist 25-vjeçar të merrte një kontratë delikate prej 300 milionë dollarësh për të furnizuar me municion forcat afgane?” Z. Waxman e ka ngritur këtë çështje, pasi ekzekutivët e kompanisë tregtare të armëve në Miami Beach, AEY, u arrestuan mbi akuzat e mashtrimit këtë muaj, u akuzuan se kishin marrë nga Pentagoni dhjetëra miliona dollarë për shitjen e një municioni të ndaluar kinez për Ushtrinë e forcave amerikane që do të dërgohej për të furnizuar forcat afgane të sigurisë.
Marrëzia e Pentagonit me trafikantin e pasigurt është thjesht shembulli i fundit i praktikave komode e cinike të kontratave të administratës Bush dhe tregojnë mbikëqyrje të dobët që ka shkaktuar një humbje prej miliarda dollarësh nga paratë e taksapaguesve amerikanë.
Hetuesit e Kongresit morën dëshmitë nga atasheu ushtarak i Shteteve të Bashkuara, i cili akuzoi ambasadorin amerikan në Shqipëri se ka ndihmuar në fshehjen e origjinës së municionit kinez. Ambasadori John Withers e ka mohuar çdo shkelje ligji. Por kongresmeni Waxman po punon me mençuri për të hartuar dimensionet e mashtrimit dhe shpërdorimit.
Çështja e mashtrimit të AEY pasoi një hetim të detajuar të “The Times”, i cili zbuloi se kompania e kishte fituar kontratën e Afganistanit me gjithë dështimin dhe mangësitë e rrezikshme në dhjetëra kontrata të mëparshme të rehatshme. (Meqë ra fjala, Efraim Diveroli, presidenti i kompanisë, i cili tani është i arrestuar, kishte paturpësinë të pengonte një gjyq ku ai akuzohej se kishte abuzuar me të dashurën e tij, duke u vetëquajtur si i privilegjuar për sigurinë kombëtare “në luftën kundër terrorizmit”).
Të dhënat për AEY, përfshirë një kontratë të dështuar prej 5.6 milionë dollarësh për 10.000 pistoleta që u duheshin forcave irakiane të sigurisë, duhet të kishin qenë shumë të qarta për këto që konsultohej me Departamentin e shtetit e listën e mbikëqyrjes, ku ka 80.000 trafikantë të dyshuar për armë ilegale. Kontraktuesit amerikanë duhet t’i evitojnë ndërmjetësit hajdutë. Pentagoni është i lirë me ligj të konsultohet me këtë listë.
Por, për më tepër, si ka mundësi që përfitues kaq intrigantë ta gjejnë rrugën e hapur deri tek treni i rëndë i Pentagonit? Përgjigjja është edhe një shembull më shumë i keqmenaxhimit shkatërrues të administratës mbi luftërat në Irak dhe Afganistan.
Kongresmeni Henry Waxman së fundmi ka ngritur një sërë pyetjesh për të cilat ne do të dëshironim një përgjigje: “Si mundi një kompani që kishte president një 21-vjeçar dhe zv.president një masazhist 25-vjeçar të merrte një kontratë delikate prej 300 milionë dollarësh për të furnizuar me municion forcat afgane?” Z. Waxman e ka ngritur këtë çështje, pasi ekzekutivët e kompanisë tregtare të armëve në Miami Beach, AEY, u arrestuan mbi akuzat e mashtrimit këtë muaj, u akuzuan se kishin marrë nga Pentagoni dhjetëra miliona dollarë për shitjen e një municioni të ndaluar kinez për Ushtrinë e forcave amerikane që do të dërgohej për të furnizuar forcat afgane të sigurisë.
Marrëzia e Pentagonit me trafikantin e pasigurt është thjesht shembulli i fundit i praktikave komode e cinike të kontratave të administratës Bush dhe tregojnë mbikëqyrje të dobët që ka shkaktuar një humbje prej miliarda dollarësh nga paratë e taksapaguesve amerikanë.
Hetuesit e Kongresit morën dëshmitë nga atasheu ushtarak i Shteteve të Bashkuara, i cili akuzoi ambasadorin amerikan në Shqipëri se ka ndihmuar në fshehjen e origjinës së municionit kinez. Ambasadori John Withers e ka mohuar çdo shkelje ligji. Por kongresmeni Waxman po punon me mençuri për të hartuar dimensionet e mashtrimit dhe shpërdorimit.
Çështja e mashtrimit të AEY pasoi një hetim të detajuar të “The Times”, i cili zbuloi se kompania e kishte fituar kontratën e Afganistanit me gjithë dështimin dhe mangësitë e rrezikshme në dhjetëra kontrata të mëparshme të rehatshme. (Meqë ra fjala, Efraim Diveroli, presidenti i kompanisë, i cili tani është i arrestuar, kishte paturpësinë të pengonte një gjyq ku ai akuzohej se kishte abuzuar me të dashurën e tij, duke u vetëquajtur si i privilegjuar për sigurinë kombëtare “në luftën kundër terrorizmit”).
Të dhënat për AEY, përfshirë një kontratë të dështuar prej 5.6 milionë dollarësh për 10.000 pistoleta që u duheshin forcave irakiane të sigurisë, duhet të kishin qenë shumë të qarta për këto që konsultohej me Departamentin e shtetit e listën e mbikëqyrjes, ku ka 80.000 trafikantë të dyshuar për armë ilegale. Kontraktuesit amerikanë duhet t’i evitojnë ndërmjetësit hajdutë. Pentagoni është i lirë me ligj të konsultohet me këtë listë.
Por, për më tepër, si ka mundësi që përfitues kaq intrigantë ta gjejnë rrugën e hapur deri tek treni i rëndë i Pentagonit? Përgjigjja është edhe një shembull më shumë i keqmenaxhimit shkatërrues të administratës mbi luftërat në Irak dhe Afganistan.