Nje akt qe vlen te komentohet
Para disa ditesh forca paqeruajtese e KFOR-it ia kaloi pa bere zhurme pa bere ndonje ceremoni kompetencat dhe detyrimet e veta per sigurimin e Manastirit te Gracanices Sherbimit te Policise se Kosoves SHPK-se.
Ky manastir objekt i trashegimise fetare e historike serbe eshte i pari objekt i kesaj natyre ne Kosove i cilesuar si objekt kulti me vlera kulturore-historike jo vetem nga Serbia por edhe nga bashkesia nderkombetare qe i besohet per ruajtje forcave policore te Kosoves nga KFOR-i. Ai nuk eshte nje monument kulti i krahasueshem dhe ca me pak i barazvlefshemkulturalisht dhe historikisht me 18 objekte te tjera fetare kristiane nen mbrojtjen e policise se Kosoves kur deri tashme sic thuhet nuk rezulton asnje incident. Sipas njoftimit mediatik marrja nen mbrojtje e Manastirit te Gracanices nga KFOR-i prej SHPK-se shkaktoi reagime te ndryshme madje te kunderta nder serbet dhe nder autoritetet shteterore te Kosoves. Me gjithe argumentet e publikuara per perligjjen e ketij kalimi te pergjegjesive si dhe i gjithe arsyetimi qe e pasoi u kundershtua nga drejtuesit e Manastirit nga autoritetet politike te Beogradit dhe nga kreret e Kishes Ortodokse te Serbise.
Perzierja e pushtetit politik me pushtetin e institucioneve fetare nese nuk shkakton peshtjellime social-politike shkakton paqartesi e konfuzion ne opinion. Arrij ne kete perfundim nisur nga reagimet ne media per kalimin e mbrojtjes se Manastirit te Gracanices nga KFOR-i te SHPK-ja prej qytetareve te Gracanices qe perjetuan qetesisht kete kalim. Dikush deklarohet se do te kete siguri te njejte per kete objekt sic ka pasur edhe me KFOR-in. Nje tjeter te cilin me pelqen ta citoj thote Nuk duhet as kishat as xhamite ti ruaje askush ato i ka krijuar Zoti dhe ai duhet ti ruaje. As policia as KFOR-i nuk duhet ti ruaje. Pa dashur te ndalem ne qendrimin publik te kryetarit te komunes se re te Gracanices qe shfaqet realist ne vleresimin e ketij kalimi dua te ve ne dukje se nje nga obligimet thelbesore qe rrjedh nga Kushtetuta teresisht demokratike e shtetit te pavarur te Kosoves Ruajtja e trashegimise fetare e kulturore serbe eshte nje nga pergjegjesite qe kane marre institucionet e Kosoves me Planin e Ahtisarit per pavaresine.
Eumlshte teper e veshtire te vecosh e te gjykosh se kush vleresohet me teper ne vende e popuj te ndryshem te botes Ndjesia nacionale apo perkatesia fetare . Ne jo pak vende vecanerisht ne Azine Perendimore e Qendrore ambiciet dhe lufta e hapur politike kulmon me akte terroriste ne objekte kulti. Ne Ballkan me perjashtim te ndonje rasti te vecuar ne Turqi qe eshte dhe mbetet inspiruesja dhe nyja lidhese e Euro-Azise veshtire te shenohet ne tri dekadat e fundit nje lsquofakt i tille.
Eumlshte thene thuhet dhe do te vazhdoj te flitet nga serbet per shkaterrimin nga shqiptaret mbas luftes te rreth 140 objekteve kishtare dhe pjese ndihmese te tyre konaqe. Ngjarje te tilla ne shkaqet e se ciles nuk dua te ndalem shmangu dhe fshiu nga kujtesa e opinionit nderkombetar por jo dhe prej kujteses se kosovareve faktin e shkaterrimit prej serbeve ne vitin 1999ndashte te 218 objekteve te kultit te besimit islam. Qeveria e Kosoves e asaj kohe mundesite dhe kompetencat reale te se ciles dihen pati ndershmerine dhe aftesine ekzekutive per ti restauruar gjithe demtimet e objekteve te kultit kristian nisur nga premisa administrative e cdo shteti te pavarur se ato jane pasuri e Kosoves dhe si te tilla duhet te ruhen nga te gjithe. Ne kete angazhim e investim qeveria e Kosoves nuk kerkoi kurre nje qendrim e veprim ekuivalent prej qeverise serbe per ti kontribuar rindertimit te xhamive dhe objekteve te tjera islame te shkaterruara nga serbet qe ne numer ishin dyfishi i objekteve qe demtuan shqiptaret. Ky tejkalim i reciproritetit ka qene teresisht i ndergjegjshem. Restaurimi i te gjitha objekteve fetare te demtuara nuk u be nen ndjesine e fajit dhe ca me pak nen psikozen e inferioritetit ndaj fisnikerise te ketij besimi ne raport me besimin mysliman. Akti i qeverise se Kosoves u be jo vetem per te frenuar e neutralizuar efektet e propagandes se fuqishme serbe per gjoja antikristianizmin patologjik te shqiptareve por ne radhe te pare per te shmangur cdo lloj tensionimi mes minorancave etnike te besimeve te ndryshme fetare qe jane dhe do te jene qytetare te barabarte te shtetit te Kosoves.
Jam i bindur qe shteti i Kosoves eshte i predispozuar i angazhuar realisht dhe i afte te mbroje lirine kushtetuese te besimit dhe te fese. Deri tani ai ka deshmuar se ka ditur ta respektoje dhe zbatoje mire kete i detyruar nga dispozita kushtetuese qe misheron per kete ceshtje pakon Ahtisari dhe logjiken shteterore demokratike. Reagimet negative dhe pretendimet e Beogradit zyrtar per ti marre vete ne mbrojtje objektet serbe te kultit qe ndodhen ne territorin e shtetit te Kosoves nuk jane pasoje e mosbesimit te ruajtjes se tyre nga institucionet perkatese te Kosoves por jane shfaqje te
kokefortesise dhe insistimit te politikes serbe per te mos njohur sovranitetin dhe teresine territoriale te Kosoves.