Për Greqinë largimi nga euro është një bllof

Kurimi vetëm me kursim në zonën  euro është humbje, në duart e votuesve të vendeve dhe rajoneve të ndryshme. Si bëhet për ta integruar atë tani po hapen një sezon negociatash të vështira, kompromise, etj. Por, për Greqinë është e nevojshme urgjentisht qenie gati për çdo gjë. Është e nevojshme për të dalluar realitetin nga kërcënimet dhe shantazhet që ndërpritet në këtë kohë.
Pika një. Greqia nuk është në gjendje të mbijetojë e vetëm, për shembull - për të pasur një ide të madhësisë së saj- merrni si rast Kalabrinë e Italisë. Pa ndihmë nga Evropa dhe FMN-ja, së shpejti do të jetë pa të holla për të paguar pagat e administratës ose për të blerë jashtë vendit atë që kanë nevojë për të ecur përpara, duke përfshirë ushqimin dhe naftën.
Pika dy. Pas ristrukturimit të borxhit privat, sot rreth gjysma e këtij borxhi është në dorë të Europës apo FMN-së. Pra, nëse Greqia nuk e paguan, rreth gjysma e taksapaguesve të vendeve euro do të humbin diçka jo të vogël, që të gjithë (në një vlerësim i përafërt, rreth një mijë dollarë secili).
Pika tre. Kthim në dhrahmi do të ishte e dobishme vetëm në imagjinatën e ekonomistëve të painformuar, kryesisht amerikanë. Del tani në sipërfaqe që qeveria Papandreu paska porositur para do kohësh një studim që tregon se edhe në dy fusha nga e cila Greqia merr të ardhura të bollshme, pra, turizmin dhe tregtia detare, nuk do të përfitojë shumë nga një monedhë e zhvleftësuar
Pika e katërt. E panjohura e vërtetë janë dëmtimet anësore, përveç borxhit të papaguar, një falimentimi i mundshëm i Greqisë do të shkaktonte në vende të tjera të eurozonës (kryesisht do rritej Spread). Sigurisht, pasojat do të shpërndahen në mënyrë asimetrike më serioze për vendet më të dobëta në radhën e parë me Spanjën dhe Portugalinë, pastaj Italinë, më pak serioz për Gjermaninë. Nuk ka asnjë përgjigje definitive për këto pyetje në mendjen e të gjithë ministrave të takimit Eurogrupit në Bruksel natën e mbrëmshme - nëse është e këshillueshme për të mbështetur Greqinë ose lënia e saj të shkojë në fund.
Ka arsye të mira për të menduar për alternativa; dhe kjo duhet bërë në mënyrë politike, duke parë se të dy krizat politike përzien, një vendim-marrje e mekanizmave europiane, dhe një tjetër nga partitë greke.  Në Athinë, një sistem politik po bie, siç ndodhi në Itali një 20 vjet më parë, por zgjedhje kërcënojnë për polarizimin më të rrezikshëm. Pyetja është nëse humbja e të dy ish-partive në pushtet , Demokracia e Re dhe socialistët, është për shkak të afateve shumë të ngushta për shërimin e Evropës, ose sidomos mënyrë të padrejtë dhe joefikase në të cilat sakrifica ishin shpërndarë në mesin e qytetarëve, mbrojtjen e klientelave dhe qendrat e pushtetit.
Evropa kishte pohuar për afate me të shkurtra se ato të konsideruara të nevojshme nga FMN-ja për shkak se a nuk kishin besim tek politikanët grekë në detyrë. Tani  nuk kanë besim as votuesit. Votat e tyre janë zhvendosur drejt politikës në zhvillim e cila, megjithatë, dëftejnë gënjeshtra: se Greqia mund të shantazhojë vendet e tjera në mënyrë më efikase, duke i kërcënuar për të çuar dhe ata në humnerë, nëse nuk hapin portofolin e tyre përsëri.
Në anën e kundërt, është Gjermania dhe vende të tjera rigoroze që tregojnë se shantazhi është i padobishëm sepse nuk do të biem në humnerë. Kjo është, ata duhet të vënë kartat e tyre në tavolinë, duke specifikuar që gjeste solidariteti ndaj vendet e tjera të dobët,  në rast se në Athina do të  formohej një qeveri e vendosur për luftoj krahësh. Përndryshe, thënia  grekëve, “ose hani këtë supë ose hidheni nga dritarja" do të provohej ë një blof, siç priren të besojnë tregjet.