Personalisht

Zgjim
Hyseni

Tek po udhëtoja nëpër qytet me një autobus të
trafikut urban, rreth orës 15:00, filluan lajmet. Nga hallet e përditshmërisë
sonë, nuk vërehej ndonjëfarë interesimi për to. Megjithatë, zëri i folësit që
po i jepte lajmet seç vërehej se dëshiron të theksonte diçka të jashtëzakonshme.
Goran Bogdanoviç, i ashtuquajturi ministër i Serbisë për Kosovën, u tha që
është dëbuar nga Kosova. Ai ishte ndaluar në Shtërpce dhe kishte tri ditë që
gjendej në Kosovë. Arrestimi u bë lajmi i ditës, ndërkohë që ai po zhvillonte
aktivitet politik prej ditës së dielë, dhe për këtë fakt opinioni nuk dinte gjë.
Kjo madje nuk është hera e parë që Bogdanoviç ndalohet. Kujt i kujtohet, ai qe
ndaluar edhe dy herë të tjera vitin e kaluar. Një herë në kufi (Merdare), dhe
herën tjetër në urën e Ibrit (prapë në kufi, veçse jo të zyrtarizuar). Gjatë
bisedës me gazetarë, Bogdanoviç kishte përmendur lirinë e lëvizjes. Ai ishte
ankuar se po i mohohej liria e lëvizjes në Kosovë e Metohi dhe se nuk do të
kërkonte kurrë leje për të lëvizur në territorin e shtetit të tij. Liria e
lëvizjes, kjo frazë që tingëllon demokratike kohëve të fundit është bërë
mbulesë për veprimtarinë armiqësore të funksionarëve të shtetit serb.

Është interesant të ndalemi pak tek kjo fraza
liria e lëvizjes. Çfarë nënkuptojnë zyrtarët serbë me të? Serbia menjëherë
pas shpalljes së pavarësisë i dogji pikat kufitare 1 dhe 31 dhe prej atëherë
nuk doganohet asnjë mall që hyn andej. Në veri tashmë u realizua liria e
lëvizjes mallrat serbe hyjnë në Kosovë pa pengesë, kufiri i Kosovës në portat
1 dhe 31 në veri nuk ekziston. Liria e lëvizjes për Serbinë është lëvizje e
përparim i ndikimit serb në Kosovë. Liria e lëvizjes për Serbinë është bllokim
i perspektivës për qytetarët tanë.

Sepse, në anën tjetër, shteti serb i ka
bllokuar kufijtë dhe nuk lejon kalimin e njerëzve me pasaportat e Kosovës, ajo
nuk lejon as hyrjen e produkteve kosovare për në Serbi qoftë edhe si rrugë
transit për në vendet e tjera.

Për lirinë e lëvizjes kishte folur edhe
presidenti i Serbisë, Boris Tadiç, gjersa e paralajmëronte vizitën e tij në
Kosovë. Por, ai nuk u ndalua. Dhe kjo nuk ndodhi vetëm kësaj here. Tadiç kishte
qenë këtu edhe vitin e kaluar por prapë sishte ndaluar, megjithëse ai
gjithmonë flet për Kosovën si pjesë të Serbisë. Si mund të shpjegohet gjithë
kjo situatë? A thua Thaçi e Sejdiu i besuan Tadiçit demokrat, e nuk i zunë
besë Bogdanoviçit të egër? Si ndodhi që Bogdanoviç u ndalua, ndërsa Tadiç u
lejua? Sipas çfarë kriteri vlerësues presidenti i një shteti armik mund të hyjë
në Kosovë ndërsa ministri i tij jo? A nuk është roli i presidentit më i lartë
në hierarki? Pse është i dëmshëm Bogdanoviç e jo Tadiç? Çfarë është më i mirë Tadiç
se Bogdanoviç? Apo ndoshta problemi është tek ne, që po kërkojmë parime aty ku
nuk ka?! Po kërkojmë kritere atje ku e vetmja mënyrë vlerësimi është interesi
privat i politikanëve. Nga refuzimi i Bogdanoviçit dhe pranimi i Tadiçit po del
që krerët e Kosovës paskan probleme personale me Bogdanoviçin, ndërsa Tadiçi
qenka në rregull. Qeveri private me probleme personale me politikanë.

U tha që Bogdanoviç nuk i respektoi procedurat.
Kjo i bie që Tadiç i paska respektuar ato. Dhe procedurat janë, siç tregojnë
ata vetë, dorëzimi i kërkesës tek zyra e BE-së në Beograd, për ta përcjellë
këtë të fundit tek zyra e BE-së në Prishtinë, ndërsa zyra e BE-së në Prishtinë
ua përcjell institucioneve të Kosovës. Pra, Serbia e dorëzon kërkesën tek zyra
e BE-së, institucion ky me të cilin kjo e fundit ka marrëveshje për Kosovën. Këtu
e kam fjalën për marrëveshjen ku BE-ja ia pranoi tri kushtet Serbisë e përmes
të cilave u mundësua funksionalizimi i EULEX-it: 1) baza juridike e EULEX-it të
jetë R1244; 2) EULEX mos ta zbatojë Planin e Ahtisaarit; 3) EULEX të jetë
neutral karshi statusit.

Pra, kjo është procedura me të cilën janë
pajtuar institucionet e Kosovës. Pavarësisht a do ta njohë Serbia Kosovën, pavarësisht
që ajo na i ka bllokuar kufijtë e na lufton ekonomikisht, pavarësisht që ajo na
ka dërguar kolektivisht në Hagë, Serbia paguan struktura paralele deri tek ato
të shërbimit sekret serb në Kosovë. Pavarësisht që ajo na e lufton pavarësinë, mjafton
kjo procedurë e gjorë për të hyrë kushdo nga funksionarët serb në Kosovë, e
Thaçi e Sejdiu ti thonë mirë se erdhe!

Më shumë nga Analiza