Shqipëria kundër bashkëpunimit sovjeto-amerikan
Gazeta “ZP” analizon raportet mes dy superfuqive
Karakteri reaksionar i revizionizmit hrushovian shprehet pikërisht në vijën e bashkëpunimit sovjeto-amerikan për sundimin e botës. Çdo hap i tyre, çdo qëndrim i tyre në arenën ndërkombëtare bëhet në kuadrin e kësaj aleance dhe u shërben qëllimeve të saj kundër-revolucionare. Antagonizmi dhe lufta midis marksizëm-leninizmit dhe revizionizmit modern janë një shprehje e antagonizmit dhe e luftës klasore midis proletariatit dhe borgjezisë, midis rrugës socialiste e rrugës kapitaliste, midis vijës së luftës kundër imperializmit, për triumfin e revolucionit e të socializmit, dhe vijës së bashkëpunimit me imperializmin për shtypjen e revolucionit dhe shkatërrimin e socializmit. Revizionistët modernë, me klikën hrushoviane sovjetike në krye, jo vetëm që vetë kanë hequr dorë nga çdo lloj lufte kundër imperializmit, por me tërë vijën dhe veprimtarinë e tyre, përpiqen të minojnë të gjitha forcat antiimperialiste, të shuajnë flakët e luftës së tyre revolucionare. Si në vijën e përgjithshme, ashtu edhe në qëndrimet për çështjet konkrete, pozitat e revizionistëve janë fund e krye kundërrevolucionare e pro-imperialiste. Për të fshehur kapitullimin dhe bashkëpunimin e tyre me imperializmin, për të larguar vëmendjen e popujve nga planet dhe veprimet e imperializmit e të revizionizmit sovjetik, në mbledhjen e Moskës dhe në dokumentin që aprovuan, ata bënë një demagogji të madhe antiimperialiste dhe shumë zhurmë, sidomos rreth disa problemeve të rëndësishme të politikës së sotme botërore, siç janë çështja e Vietnamit, ajo e sigurimit europian, e Lindjes së Mesme, e çarmatimit etj., etj. Por ndërsa llomotisin për anti-imperializëm, revizionistët modernë asgjë s’i pengon që në praktikë të marrin masa, njëra pas tjetrës, për të forcuar lidhjet dhe bashkëpunimin e gjithanshëm me fuqitë imperialiste, sidomos me SHBA dhe kreun e tyre, Niksonin. Dy fuqitë e mëdha bërthamore, imperializmi amerikan dhe revizionizmi sovjetik, po lidhen në një aleancë të ngushtë ushtarake bërthamore, të drejtuar kundër popujve revolucionarë të botës. Traktati famëkeq mbi ndalimin e pjesshëm të provave të armëve bërthamore midis Bashkimit Sovjetik dhe SHBA i vitit 1963, traktati tjetër mbi mospërhapjen e armëve bërthamore, i përgatitur bashkërisht nga SHBA dhe BRSS vitin e kaluar, të gjitha këto synojnë të ruajnë monopolin bërthamor të këtyre dy fuqive të mëdha, ta përdorin atë si mjet shantazhi për të kërcënuar e nënshtruar popujt në emër të vendosjes së sundimit të tyre në botë. Këtij qëllimi i shërbejnë edhe pazarllëqet aktuale midis imperialistëve amerikanë dhe revizionistëve sovjetikë për kufizimin e raketave e për probleme të tjera, të cilat kanë për qëllim të koordinojnë dhe të zbatojnë së bashku planet agresive kundërrevolucionare. Hieja e bisedimeve me Niksonin që do të zhvillohen së afërmi, dominoi edhe mbledhjen revizioniste të Moskës, e cila i la të gjitha dyert e hapura për manovra e marrëveshje. Fakti është se rezolutat antiimperialiste të kësaj mbledhjeje nuk krijuan as shqetësimin më të vogël përtej Atlantikut. Amerikanët ishin në dijeni të plotë dhe të informuar hollësisht nga sovjetikët për anën e jashtme dhe të brendshme të farsës së Moskës. Qëndrimi ndaj luftës së popujve dhe kombeve të shtypur ka qenë kurdoherë një vijë demarkacioni midis marksistë-leninistëve e revizionistëve. Me një forcë akoma më të madhe shtrohet kjo në kohën tonë. Në fund të fundit, çështja revolucionare e proletariatit botëror varet drejtpërsëdrejti nga rezultatet e luftës së popujve të Azisë, Afrikës dhe Amerikës Latine, e cila minon nga themelet sundimin e imperializmit botëror si në prapavijat ashtu edhe në metropolet. Sot janë më aktuale se kurrë fjalët e Leninit se lëvizja revolucionare në vendet e përparuara do të ishte një mashtrim i thjeshtë pa bashkimin e plotë dhe më të ngushtë të punëtorëve në luftën kundër kapitalit në Evropë e në Amerikën Latine dhe të qindra e qindra milionë skllevërve kolonialë, të shtypur nga ky kapital. Megjithëse me fjalë e konsiderojnë lëvizjen nacional-çlirimtare si një forcë antiimperialiste, revizionistët me vepra e minojnë atë.
Në numrin e së martës do të lexoni:
Cilat janë marrëveshjet politike të amerikanëve dhe rusëve dhe si ndikojnë ato në arenën ndërkombëtare
Si u shfrytëzua lufta termobërthamore nga dy superfuqitë, për të shtënë në grackën e tyre popujt e vegjël
Për më shumë na ndiqni në numrin e radhës
Shkrimi është botuar në gazetën “Zëri i popullit” më datë 12 korrik 1969
Titulli është redaksional
Përgatiti: Matilda Arapi
7 Prill 2008
Karakteri reaksionar i revizionizmit hrushovian shprehet pikërisht në vijën e bashkëpunimit sovjeto-amerikan për sundimin e botës. Çdo hap i tyre, çdo qëndrim i tyre në arenën ndërkombëtare bëhet në kuadrin e kësaj aleance dhe u shërben qëllimeve të saj kundër-revolucionare. Antagonizmi dhe lufta midis marksizëm-leninizmit dhe revizionizmit modern janë një shprehje e antagonizmit dhe e luftës klasore midis proletariatit dhe borgjezisë, midis rrugës socialiste e rrugës kapitaliste, midis vijës së luftës kundër imperializmit, për triumfin e revolucionit e të socializmit, dhe vijës së bashkëpunimit me imperializmin për shtypjen e revolucionit dhe shkatërrimin e socializmit. Revizionistët modernë, me klikën hrushoviane sovjetike në krye, jo vetëm që vetë kanë hequr dorë nga çdo lloj lufte kundër imperializmit, por me tërë vijën dhe veprimtarinë e tyre, përpiqen të minojnë të gjitha forcat antiimperialiste, të shuajnë flakët e luftës së tyre revolucionare. Si në vijën e përgjithshme, ashtu edhe në qëndrimet për çështjet konkrete, pozitat e revizionistëve janë fund e krye kundërrevolucionare e pro-imperialiste. Për të fshehur kapitullimin dhe bashkëpunimin e tyre me imperializmin, për të larguar vëmendjen e popujve nga planet dhe veprimet e imperializmit e të revizionizmit sovjetik, në mbledhjen e Moskës dhe në dokumentin që aprovuan, ata bënë një demagogji të madhe antiimperialiste dhe shumë zhurmë, sidomos rreth disa problemeve të rëndësishme të politikës së sotme botërore, siç janë çështja e Vietnamit, ajo e sigurimit europian, e Lindjes së Mesme, e çarmatimit etj., etj. Por ndërsa llomotisin për anti-imperializëm, revizionistët modernë asgjë s’i pengon që në praktikë të marrin masa, njëra pas tjetrës, për të forcuar lidhjet dhe bashkëpunimin e gjithanshëm me fuqitë imperialiste, sidomos me SHBA dhe kreun e tyre, Niksonin. Dy fuqitë e mëdha bërthamore, imperializmi amerikan dhe revizionizmi sovjetik, po lidhen në një aleancë të ngushtë ushtarake bërthamore, të drejtuar kundër popujve revolucionarë të botës. Traktati famëkeq mbi ndalimin e pjesshëm të provave të armëve bërthamore midis Bashkimit Sovjetik dhe SHBA i vitit 1963, traktati tjetër mbi mospërhapjen e armëve bërthamore, i përgatitur bashkërisht nga SHBA dhe BRSS vitin e kaluar, të gjitha këto synojnë të ruajnë monopolin bërthamor të këtyre dy fuqive të mëdha, ta përdorin atë si mjet shantazhi për të kërcënuar e nënshtruar popujt në emër të vendosjes së sundimit të tyre në botë. Këtij qëllimi i shërbejnë edhe pazarllëqet aktuale midis imperialistëve amerikanë dhe revizionistëve sovjetikë për kufizimin e raketave e për probleme të tjera, të cilat kanë për qëllim të koordinojnë dhe të zbatojnë së bashku planet agresive kundërrevolucionare. Hieja e bisedimeve me Niksonin që do të zhvillohen së afërmi, dominoi edhe mbledhjen revizioniste të Moskës, e cila i la të gjitha dyert e hapura për manovra e marrëveshje. Fakti është se rezolutat antiimperialiste të kësaj mbledhjeje nuk krijuan as shqetësimin më të vogël përtej Atlantikut. Amerikanët ishin në dijeni të plotë dhe të informuar hollësisht nga sovjetikët për anën e jashtme dhe të brendshme të farsës së Moskës. Qëndrimi ndaj luftës së popujve dhe kombeve të shtypur ka qenë kurdoherë një vijë demarkacioni midis marksistë-leninistëve e revizionistëve. Me një forcë akoma më të madhe shtrohet kjo në kohën tonë. Në fund të fundit, çështja revolucionare e proletariatit botëror varet drejtpërsëdrejti nga rezultatet e luftës së popujve të Azisë, Afrikës dhe Amerikës Latine, e cila minon nga themelet sundimin e imperializmit botëror si në prapavijat ashtu edhe në metropolet. Sot janë më aktuale se kurrë fjalët e Leninit se lëvizja revolucionare në vendet e përparuara do të ishte një mashtrim i thjeshtë pa bashkimin e plotë dhe më të ngushtë të punëtorëve në luftën kundër kapitalit në Evropë e në Amerikën Latine dhe të qindra e qindra milionë skllevërve kolonialë, të shtypur nga ky kapital. Megjithëse me fjalë e konsiderojnë lëvizjen nacional-çlirimtare si një forcë antiimperialiste, revizionistët me vepra e minojnë atë.
Në numrin e së martës do të lexoni:
Cilat janë marrëveshjet politike të amerikanëve dhe rusëve dhe si ndikojnë ato në arenën ndërkombëtare
Si u shfrytëzua lufta termobërthamore nga dy superfuqitë, për të shtënë në grackën e tyre popujt e vegjël
Për më shumë na ndiqni në numrin e radhës
Shkrimi është botuar në gazetën “Zëri i popullit” më datë 12 korrik 1969
Titulli është redaksional
Përgatiti: Matilda Arapi
7 Prill 2008