Vullnetarët e Ramës si vullnetarët e Enverit

S’kanë të ndalur vijat bolshevike të “politikës së re” të Partisë Socialiste. Tani ka ardhur koha për vullnetarizmin, një teori që të kujton kamikazët islamikë, por para së gjithash, vullnetarët e Enverit, falangat e lejfenistëve të ’70-s, por edhe organizatat gjakatare të fillimit të ’90-s

Mund të merret si imitim prej jashtë Shqipërisë, por nuk është i tillë. Nuk ka asnjë lidhje me shembuj të tillë jashtë vendit. Është brenda tij dhe për vende që kanë kaluar stalinizmin, sikurse është edhe Shqipëria. Kjo “ide” nëse mund të quhet e tillë ka lindur në Pezë, një ditë dimri kur kreu i Partisë Socialiste (ish-Partia e Punës), po ngrohej në zjarrin bubulak të oxhakut të Babës, kur iu kujtuan aksionet e dikurshme përshpirtërore në emër të Enver Hoxhës. Asokohe në tetorë të lavdishëm, nëntorë të kuq, apo muaj fushatash për këshillat popullore, Kuvendin Popullor, zgjedhjet në parti, etj, Partia e Punës shpallte “javën e Enverit”, “ditën e Enverit”, “muajin e Enverit”, etj. Sikur të mos mjaftonte kjo, punëtorit të gjorë, kooperativistit të palodhur, etj i hiqej edhe dita e diel apo koha e lirë pas orës 15.00 dhe i nënshtrohej angarisë për llogari të shpirtit të Enverit që nuk i linte rehat njerëzit edhe pas vdekjes së tij. Mirë atëherë, po tani si do veprohet? Kjo ishte për pjesën e kohës së detyruar. Në fakt vullnetarët të vërtetë të Enverit ishin ato të shkurt marsit 1991, kur si fanatikë të vërtetë të ideve të mbrapshta u shfaqën nëpër rrugët e Shqipërisë duke u vënë emrin e Enver Hoxhës shesheve kryesore të vendit, apo duke tërhequr zvarrë demokratët nëpër lokalitete të ndryshme të vendit. Në këtë pikë, Edi Rama po konkurron Milloshin e vitit 1991, pavarësisht se kohët kanë ndryshuar.
Tani kjo punë është e thjeshtë dhe e qëruar. Për nostalgjikët që kanë shtrënguar radhët pas partisë së Ramës, mjafton vetëm fjala “vullnetarë” për ngjallur emocionet e vjetra të kohës së kuqe, kur quhej fat i madh nëse kishe një biçikletë apo mund të blije pas disa vjetësh kursim (me autorizimi ndërmarrje) një televizor vendi demode.
Është e qartë se lëvizja e “vullnetarëve” të Ramës nuk ka asnjë efekt tjetër veçse atij mediatik, një lustër mashtruese në vijim të bordeve e OJQ-ve të paqena që mbarojnë çastin kur mbaron kronika televizive. Të ashtuquajturit “vullnetarë” sot nuk janë veçse bijtë e sekretarëve të parë të rretheve, bijtë e prokurorëve, hetuesve, gjykatësve, e kriminelëve të atij regjimi, të cilëve ky “vullnetarizëm” u jepet në shkëmbim të pushtetit të ardhshëm, si mjeti më i mirë për motivimin e tyre. Por shiheni “vullnetarizmin” sesi do zhvillohet e nga kush do zhvillohet para e pas zgjedhjeve kur në shihet se e majta është humbëse.