Gjenerali McArthur, ushtari i dytë më i madh në historinë amerikane, pas Grant

Opinioni juaj mbi MacArthur, si gjenerali më i keq në tërë historinë e SHBA, absolutisht që më huton mua. Kjo vetëm përforcon idenë se kushdo, në çdo kohë, mund të pohojë disa mendime plotësisht qesharake të painformuara, në një blog në internet dhe nuk pëson asgjë. Një vend të rreshtuar në gazetën “Uashington Post” me emrin e tyre, dhe, papritmas, ata kanë disa lloje besueshmërie, ose njohuri të supozuara apo njohuri në lidhje me ndonjë gjë. Dikush faktikisht ka për ta studiuar historinë ushtarake, që të jetë në gjendje të artikulojë një mendim të tillë si ai që ju në mënyrë të shkujdesur keni lëshuar. Për më tepër  ju nuk e keni studiuar atë, apo e keni lënë  mënjanë këtë mësim kur ju u ofrua ju. Nëse MacArthur nuk do ti kishte vënë kurrë këmbët në Luftën e Dytë Botërore apo Kore, ai ende do të kishte qenë një nga udhëheqësit e betejave më të mëdha në historinë ushtarake amerikane, duke u bazuar vetëm mbi punën e tij në Luftën e Parë Botërore. Nëse ju doni disa nga shkrimet e sugjeruara për të informuar veten në lidhje me karrierën ushtarake të MacArthur, dhe në lidhje më çështjet themelore ushtarake apo çështjet në përgjithësi, unë do të jem i lumtur që tua siguroj ato. Nuk është kurrë vonë për të mësuar. Dikush mund të lexojë gjithçka rreth MacArthur 5 herë më shumë, por kurrë nuk do të fitojë një depërtim të vogël mbi atë, nëse dikush lexon gjithçka rreth MacArthur, me një pikëpamje dhe qëllim të nxjerrjes vetëm atë që i përshtatet nocionit të paramenduar të MacArthur, në të cilat njëri tashmë nuk i ndahet punës, dhe/ose (ii) tjetri është më shumë i shqetësuar me artikulimin e mendimeve apo gjykimet, që do të pranohen më lehtë nga bindjet ose perspektiva e caktuar social/politike e dikujt, sesa të shikojnë plotësisht një figurë historike përreth. Kjo nuk është domosdoshmërisht ajo që keni lexuar, por se si ju e lexoni atë. Tani ju doni ti hiqni atij arritjet e tij të  Luftës së Parë Botërore. Unë jam njohur me librin në të cilin ju referoheni. Autori duke shikuar në të dhënat historike (ashtu si ai i percepton), shqipton më me krenari se ai kishte zbuluar se MacArthur nuk kishte vendosur me të vërtetë këmbë në objektivin e fushatës së betejës për të cilën ai mori një medalje (një nga 4, besoj se MacArthur e mori nga një shtab që ishte armiqësor ndaj tij). Për shkak të njohurive të "gjera" të këtij autori për të gjithë njohuritë e ushtrisë, ai arriti në përfundimin nga ky "fakt" i vetëm që MacArthur nuk e meritonte dekoratën e tij, nuk e kishte kryer me trimëri të denjë, dhe ishte një sharlatan dhe një mashtrues. Ky autor gjoja dalloi 80 vjet pas faktit që askush në Divizionin e Rainbow, Chaumont, ose AMP nuk e dalloi gjatë sulmit. Tonaliteti absolut i asaj që autori duket që nuk e di në lidhje me operacionet ushtarake në një nivel taktik fjalë për fjalë, më la pa frymë. Ajo që William Manchester vërejti në American Caesar, nuk ka pothuajse asgjë fyese që mund të thuhet për MacArthur ditët e sotme, që nuk do të besohej menjëherë në një kuptim formal prej atyre që janë të patrajnuar ose të pagatshëm të shqyrtojnë objektet e deklaratës. Për të gjithë kapitenët e mëdhenj të historisë janë manifestuar të meta që janë përafërsisht në proporcionale me madhështinë e tyre. MacArthur nuk është ndryshe nga, për shembull, Napoleoni apo Hannibali në këtë drejtim. Analiza e vetme më e mirë e vëllimit të MacArthur, besoj unë, është ‘Ushtarët e vjetër nuk vdesin kurrë’- Jeta e Douglas MacArthur e Geoffrey Perret. Perret është kritik dhe gjykues i MacArthur kur është e nevojshme dhe e përshtatshme, por ka sukses si një historian ushtarak duke e shikuar MacArthur në histori, të cilin ju, në këtë drejtim, në mënyrë të qartë nuk e bëni. Perret e gjykon MacArthur si ushtarin e dytë më të madh në historinë amerikane, pas Grant të SHBA. Perret shprehimisht e lëviz atë në vendin e dytë për shkak të marrjes pak me politikë të MacArthur në fund të karrierës së tij, dhe antagonizmin tij me Presidentin Truman. Ndryshe nga ju, megjithatë, Perret nuk e lejon veten të verbohet nga këto episode në analizimin e vendit të MacArthur mes kapitenëve të mëdhenj të historisë, dhe sigurisht në historinë ushtarake amerikane. Ndërsa unë nuk pajtohem me këtë përfundim të veçantë të Perret, unë e respektoj procesin e tij, sepse ai ka parë dhe analizuar thelbin e plotë të jetës së MacArthur në tërësi, jo copëra të vogla të jetës së tij që janë qershia e zgjedhur nga autorë të tillë si ju për të mbështetur fundin e paramendimit, që ata kanë identifikuar tashmë për analizat e tyre. Ku keni shkuar ndoshta apo me kë keni biseduar në mënyrë që të nxirrni përfundimin se Ushtria Amerikane e ka "zhdukur" kujtimin e Douglas MacArthur?

John M. McFarland, një avokat dhe i diplomuar i Uest Point, shërbeu në Divizionin 82d Airborne dhe në Grupin e 5 të Forcave Speciale përpara se të ndjekë shkollën e ligjit në një detyrë aktive dhe duke u transferuar të Trupat e Përgjithshëm të Avokatit, ku ai vazhdoi shërbimin e tij deri sa la ushtrinë ushtrinë duke filluar praktikën private